Tom Volkaert – Never The Same Face Thrice

Geplaatst in: Current exhibition, Home | 0

06.04.17 - 13.05.17

Base-Alpha Gallery, Tom Volkaert, Never the same face thrice, 2017

In ‘Never the same face thrice’ duwt Tom Volkaert (1989°) tegen de grenzen van zijn materiaal. Getriggerd door het vakmanschap van de beeldhouwer herbekijkt en ontleedt Volkaert de kenmerken van banale materialen als beton, klei en pleister. Door deze ogenschijnlijk eenvoudige materialen te bewerken met siliconen, metalen en pigment creëert hij onconventionele combinaties. Zijn primitieve en brutale aanpak trekt hij door in zijn sokkels, ophang- en steunsystemen. Volkaert’s artistieke praktijk is sterk vervlochten met zijn deeltijdse job als freelance technieker bij diverse galeries. In zijn creatieproces krijgen sculpturen vorm door de beslissingen die hij neemt vanuit een aandachtige fascinatie voor functionaliteit. Hieruit ontstaan doorgedreven karakteristieke en bizarre sculpturen.

De door functionaliteit gedreven esthetiek van Volkaert zet zich voort in de gehele ruimte. Een perfect geënsceneerde schrijftafel uitgerust met brievenbakje, koffiekop en vaas uitgedost met bloemen, zal gedurende de tentoonstelling effectief worden gebruikt als bureau. Stool;stoel;stool; illustreert dan weer hoe gebruiksvoorwerpen naargelang hun materialiteit inboeten op efficiëntie. Hij fabriceert verassende confrontaties en blaast nieuw leven in dagdagelijkse objecten. Nog een stap verder gaat hij met Hitching Post 1 en 2, waarbij de suggestieve titel een mogelijke fictieve functie verbeeldt, bijvoorbeeld het weghangen van je paard. Volkaert suggereert een imaginaire wereld met een open begin en open eind.

Deze symbiose van functionaliteit en materialiteit is zijn onderzoeks- en speelveld. Een zone waarin er geen plaats is voor sacralisering, zelfrelativering hoog in het vaandel wordt gedragen en waar de omstander mee de sculpturen transformeert. Dit wordt stellig in de achterste ruimte van de galerij waar een assemblage van uiteenlopende sculpturen is te zien. Het stof dat tijdens het opbouwen ontstond werd doelbewust behouden. En geeft de beelden - letterlijk - een extra laag die mee fluctueert naar gelang de ondergrond. Doordat de toeschouwers zich tussen de beelden bewegen ontstaan er snel olifantenpaadjes. Een duidelijk voorbeeld van hoe Volkaert de relatie tussen het kunstwerk en de toeschouwer probeert open te breken en ons geconditioneerd gedrag doorbreekt. Tevens ook een kritische uithaal naar de verheven status van kunstobjecten.

Standvastig staan de Steering Wheels & Accessories, You look amazing, en de Onion Pots in de ruimte. Ze vormen als het ware een gezelschap, en in iedere constructie huist een mogelijk narratief. ‘Every frame must be a completly new drawing’ . Een ambitie die Volkaert verwezenlijkt door zichzelf het verbod op te leggen om driemaal hetzelfde lied te zingen, never the same face thrice.

Gelijktijdig met ‘Never the same face thrice’ heeft Tom Volkaert een solotentoonstelling bij CIAP. ‘Cart Wheels & Accessories’ is tot 14.05 te bezichtigen te Lombaardstraat 23, B-3500 Hasselt.

Eléa De Winter

In ‘Never the same face thrice’ Tom Volkaert (1989°) pushes against the boundaries of his materiality. Triggered by the craftsmanship of the sculptor Volkaert re-examines the characteristics of banal materials such as concrete, clay and plaster. By combining these seemingly trivial materials with silicone, metals and pigment he creates unconventional combinations. His primitive and brutal approach manifests in his pedestals, mounting systems and custom frames. Volkaert's artistic practice is intertwined with his part-time job as a freelance technician at various galleries. During his creation process, his sculptures takes shape by decisions he makes from an attentive fascination for functionality. Resulting in characteristic and bizarre sculptures.

Volkaerts by functionality driven aesthetics continues throughout the whole space. A perfectly staged writing desk equipped with a letter tray, coffee cup and a vase filled with flowers, will effectively be used as office during the exhibition. Stool;stoel;stool; illustrates how everyday tools lose on their efficiency depending on their materiality. He manufactures surprisingly confrontations and breathes new life into ordinary objects. With Hitching post 1 and 2, he goes one step further, the suggestive title depicts a possible fictional function. For example, a place for putting away your horse. Volkaert suggests an imaginary world with an open start and an open end.

This symbiosis of functionality and materiality is his research and playground. A zone in which there is no place for sacralisation, where self-reflection is highly valuated and in which the bystander transforms the sculptures. This is certainly in the rear space of the gallery where an assembly of various sculptures can be seen. The dust that was formed during the build up has been maintained deliberately. It gives the sculptures –literally- and extra layer that fluctuates according to the surface. As the spectators move between the sculptures little dust paths emerge. A clear example of how Volkaert questions the relationship between the artwork and the viewer and tries to open our conditioned behaviour. Ass well a critical swipe at the elevated status of art objects.

Steadily the Steering Wheel & Accessories, You look amazing and the onion pots stand in the room. They form, as it were, a company and in every construction lays a possible narrative. ‘Every frame must be a completely new drawing’. An ambition that Volkaert achieves by preventing himself from ever singing the same song twice, never the same face thrice.

Parallel with ‘Never the same face thrice’ Tom Volkaert has a solo exhibition at CIAP. ‘Cart Wheels & Accessories’ is on view until 14.05. Lombaardstraat 23, B-3500 Hasselt.