Tom Poelmans – For the wind will blow my name across this land

Geplaatst in: Exhibition archive | 0

23.10.14 – 29.11.14

Tom Poelmans, Base-Alpha Gallery, 2014

Base Alpha Gallery presenteert een solotentoonstelling van schilder Tom Poelmans (1984).

“For the wind will blow my name across this land” is een compilatie van recente schilderijen en middeleeuws geïnspireerde tekeningen. Een ridder van een schilder.

Tom Poelmans daagt het doek uit. Hij zoekt hoe ver hij kan gaan in materialiteit, vorm en schilderkundige geschiedenis. Zelfportretten en doorgedreven, abstract materiaalonderzoek hangen naast elkaar. Schijnbaar onverzoenbaar zijn de drukbezette, gelaagde patronen en de uitgesproken eigen figuratie. Toch is het net in die uitersten dat de schilder zijn domein verzint en verbeeldt, waarin het ene werk als een kettingreactie volgt op het andere. Hij gaat in dialoog met de verf, voert een stille strijd met het doek en diens geschiedenis. De “fout” of het toeval, ziet hij als een onmisbare bondgenoot van zijn creatieproces.

Bij het tekenen doen altaarstukken en iconen van de Middeleeuwen dienst als kader, waar hij met een glimlach eigen ervaringen, zelfbenoemde patroonheiligen en zelfportretten inpast. De grote balpen droombeelden zijn gebaseerd op bestaande afbeeldingen, die hij imiteert in vorm en afmeting. Zijn potige tekenstijl en de directheid van de onomkeerbare balpenlijnen, accentueren zijn eerlijke en doorgedreven manier van werken en keuzes maken. Dit proces van zoeken, spelen, reageren en opbouwen zien we ook in de schilderijen; of hij nu rietjes, patronen of olieverf en penseel gebruikt. Hij is voortdurend op zoek naar iets dat hij niet op voorhand had kunnen bedenken. Op queeste naar spanning, heroïek en het schilder zijn.

Poelmans koppelt klassieke thema’s als vanitas, landschap en portret aan persoonlijke anekdotiek. Hij voegt letterlijk iets toe aan de geschiedenis van de schilder(kunst). Poelmans wil terug naar pure schilderkunst; in vorm, materie of thematiek. Zijn naïeve onbevangenheid brengt tragiek en humor samen in dunne lagen.

 

(Céline Mathieu, oktober 2014)

Geef een reactie