SOETKIN VERSLYPE // A Flower, A Chair

13.01 – 26.02.2022

The works of Soetkin Verslype arise from a love for the medium and a search for intuition within the creative process. She is mainly inspired by everyday objects and compositions from her immediate environment. Often these are not subjects that scream for attention, but rather scenes that stimulate her visually because of their potential to be stylized.

The painting process is comparable to the construction of a mosaic, in which different abstract shapes are placed next to each other to form a recognizable image. The way in which Verslype paints these shapes enables her to play in a subtle way with the relationships between foreground and background, positive and negative forms, depth and focus and how these can function in relation to each other. In this way, interactions arise between forms that may in reality exist at different distances from each other, resulting in situations/paintings that make banal subjects look atypical and strange.

The color scheme seems to be following this line of thought. Her color palette invariably remains monochrome, for each work she determines whether it will look warm, cool or fresh. This choice of color is also completely separate from the image that Verslype originally saw. It seems like an automatic color inversion occurred while watching.

For Soetkin Verslype, the focus is on the process as well as the creation of an image that can function autonomously, separate from a story.

__

De werken van Soetkin Verslype ontstaan vanuit een liefde voor het medium en een zoektocht naar intuïtie binnen het creatieproces. Ze laat zich vooral inspireren door alledaagse voorwerpen en composities uit haar directe omgeving. Vaak zijn dit geen onderwerpen die om aandacht schreeuwen, maar scènes die haar visueel stimuleren vanwege hun potentieel om gestileerd te worden.

Het schilderproces is vergelijkbaar met de opbouw van een mozaïek, waarbij verschillende abstracte vlakken naast elkaar een herkenbaar beeld vormen. De manier waarop Verslype deze vlakken schildert stelt haar in staat om op een subtiele manier te spelen met de relaties tussen voor- en achtergrond, positieve en negatieve vormen, diepte en focus en hoe deze ten opzichte van elkaar functioneren. Op die manier ontstaan er interacties tussen vormen die in werkelijkheid op verschillende afstanden van elkaar kunnen liggen, wat resulteert in situaties/schilderijen die banale onderwerpen er atypisch en vreemd doen uitzien.

Het coloriet lijkt deze denkpiste volledig te gaan volgen. Haar kleurenpalet blijft steevast monochroom, per werk bepaalt ze of het er warm, koel of fris gaat uitzien. Deze kleurkeuze staat ook volledig los van het originele beeld dat Verslype oorspronkelijk gezien heeft. Het lijkt alsof er een automatische kleurinversie heeft plaatsgevonden tijdens het kijken.

De focus ligt voor Soetkin Verslype op het proces en het creëren van een beeld dat autonoom kan functioneren, los van een verhaal.